من کوچک بودم

روزی که باد من را با خودش برد،

من چرخ می خوردم در دستان باد

سرد و خسته و خاموش

مثل برگهای پاییز

من کوچک بودم

روزی که باد من را با خودش برد

به جایی که نمیدانم کجا بود؟!!!...

گوش می دهم،

صدای خیابان می آید؛

گذر ماشین ها و هیاهوی آدمها

گوش می دهم،

صدای باران را نمی شنوم

عابران از مقابلم می گذرند

تند و آهسته

هر کدام چتری در دست دارند،

هر کدام به یک رنگ...

گوش می دهم،

و می اندیشم که چرا 

برگ های پاییز

زیر پای عابران

دیگر خش خش صدا نمی کنند؟!...